Vætta hringar

Landvættir Íslands

Haraldur konungur bauð kunnugum manni að fara í hamförum til Íslands og freista þess hvað hann kynni að segja honum. Sá fór í hvalslíki.

En er hann kom til landsins fór hann vestur fyrir norðan landið. Hann sá að fjöll öll og hólar voru fullir af landvættum, sumt stórt en sumt smátt.

Þegar hann kom fyrir Vopnafjörð ætlaði hann að ganga á land. Þá kom á móti honum mikill dreki og með honum fjöldi orma, eðla og padda sem blésu eitri að honum. Hann hörfaði þaðan og hélt vestur fyrir landið allt að Eyjafirði.

Þar kom á móti honum fugl svo mikill að vængir hans náðu milli fjallanna tveggja. Með honum var mikill fjöldi annarra fugla, bæði stórra og smárra. Þá braut hann þaðan og hélt vestur um landið og suður að Breiðafirði.

Þar mætti honum gríðarstór griðungur sem gekk út í sjóinn og öskraði ógurlega. Fjöldi landvætta fylgdi honum. Þá hélt hann áfram suður um Reykjanes og ætlaði að ganga á land við Víkarskeið.

Þar kom á móti honum bergrisi með járnstaf í hendi. Höfuð hans bar hærra en fjöllin og með honum voru margir aðrir jötnar. Þá hélt hann austur með endilöngu landinu.

Að lokum sagði hann við Harald konung:

„Þar er ekki nema sandar og öræfi og brim mikið fyrir utan en haf svo mikið milli landanna að ekki er þar fært langskipum.“

Síðan sneri Danakonungur liði sínu suður með landi og hélt aftur til Danmerkur.